Dagaandag.

Niet als motto.
Maar als ritme.

Wat je hier vindt is geen uitleg over geloof en ook geen poging om antwoord te geven op alles wat ingewikkeld is geworden.

Het is een verhaal.
Een weg door de Bijbel, door mensen, door tijd. Zoals ik die zelf ben gaan lezen en dragen.

Je hoeft niets af te maken.
Je hoeft het nergens mee eens te zijn.
Je mag beginnen, onderbreken, terugkomen.

Sommige dingen worden niet helder door snelheid of druk, maar door te blijven.

Dag aan dag.