1.1 Begin & Schepping#
Waarom ik altijd bij het begin terugkom
Waarom ik hier begin#
Als ik vastliep in geloof, in mensen, of in mezelf, keek ik vaak niet vooruit, maar terug.
Terug naar het begin.
Niet omdat daar alle antwoorden liggen, maar omdat daar de richting ligt.
Ik heb gemerkt dat je het leven beter begrijpt als je eerst vraagt: waar begon dit eigenlijk?
Niet: wat ging er fout,
maar: wat was de bedoeling?
Daarom begint dit verhaal niet bij zonde, niet bij regels.
Maar bij schepping.
“In het begin schiep God…”#
De Bijbel opent zonder uitleg of verdediging:
“In het begin schiep God de hemel en de aarde.”
– Genesis 1:1
Dat is opvallend.
Er wordt niet bewezen dát God bestaat.
Er wordt niet uitgelegd wie Hij is.
Hij is er al.
Voor mij zegt dat iets belangrijks: geloof begint niet bij mijn overtuiging, maar bij Gods initiatief.
Niet alles rust op mijn begrip. Niet ales hangt af van mijn keuze.
Dat geeft ruimte.
Een wereld dat niet toevallig is#
Als je Genesis 1 rustig leest, valt één ding op: orde.
God spreekt.
Er wordt gescheiden.
Er ontstaat ritme.
Licht en donker. Water en Land. Tijd, seizoenen, grenzen.
De wereld ontstaat niet uit strijd, niet uit chaos, niet uit toeval.
Ze wordt bewoonbaar gemaakt.
Dat was voor mij een belangrijk inzicht: de wereld is niet vijandig bedoeld. Het leven is geen ongeluk.
Schepping zegt:
je bestaan heeft context.
“En God zag dat het goed was”#
Na elke scheppingsdag klinkt hetelfde refrein:
“En God zag dat het goed was.”
Niet: perfect.
Niet: af.
Maar: goed
Dat verschil is belangrijk.
Goed betekent:
- bedoeld
- dragend
- open
De schepping is geen dichtgetimmerd systeem. Ze krijgt ruimte om te groeien, te ontwikkelen, te reageren.
Vrijheid hoort vanaf het begin bij het onderwerp.
En waar vrijheid is, is ook risico.
De mens: beeld van God#
Dan komt de mens.
“Laat Ons mensen maken naar Ons beeld.”
– Genesis 1:26
Dat is een groot woord: beeld van God.
Voor mij heeft dat nooit betekend dat mensen alles mogen, of alles weten, of alles beheersen.
Het betekent: vertegenwoordigen.
De mens krijgt verantwoordelijkheid, geen eigendom.
Zorgdragen, niet toe-eigenen. Bouwen, niet beheersen.
Dat maakt de mens groot. En tegelijkertijd kwetsbaar.
Opvallend: het verhaal begint niet met zonde#
Wat ik altijd belangrijk heb gevonden: de Bijbel begint niet met wat mensen fout doen.
Eerst is er:
- schepping
- goedheid
- roeping
- relatie
Pas later komt er:
- breuk
- schaamte
- schuld
Dat leert mij dit:
mensen zijn niet begonnen als probleem. Ze zijn begonnen met bedoeling.
Dat veranderd hoe ik naar mezelf kijk. En hoe ik probeer naar anderen te kijken.
Wat dit mij leerde over God#
Genesis 1 heeft mijn beeld van God diep gevormd.
Ik zie hier geen God die controleert uit angst, maar een God die durft loslaten.
Hij geeft ruimte.
Hij geeft vrijheid.
Hij dwingt geen relatie af.
Dat maakt Hem kwetsbaar. En dat zie je later in het verhaal terug.
God kiest voor betrokkenheid, niet voor afstand.
Wat dit mij leerde over mensen#
Mensen zijn:
- bedoeld voor betekenis
- gemaakt voor relatie
- in staat tot schoonheid
- én tot schade
Wie alleen potentie ziet, wordt naïef. Wie alleen zonde ziet, wordt hard.
Genesis 1 houdt beide samen. Dat heb ik nodig gehad.
Een eerste spanning#
Aan het einde van dit hoofdstuk is alles “goed”.
Maar als je eerlijk leest, voel je al vragen opkomen:
- Wat gebeurt er als mensen die vrijheid verkeerd gebruiken?
- Wat als vertrouwen wordt geschonden?
- Hoe blijft God betrokken als het misgaat?
De tekst beantwoord dat nog niet.
En dat is geen tekort. Dat is wijsheid.
Niet alles hoeft meteen dicht.
Richting, geen conclusie#
Genesis 1 vraagt niet:
“Geloof je dit letterlijk?”
Maar:
“Wat betekent het als jouw leven bedoeld is?”
Dat is een veel moeilijkere vraag.
En misschien is dit hoofdstuk daarom
geen antwoord, maar een beginpunt.
Wat dit hoofdstuk wil meegeven#
Niet:
- zo moet je geloven
- zo moet je leven
Maar:
- je staat niet op jezelf
- je leven heeft context
- en vrijheid is kostbaar