2.1 Abraham#

Geroepen zonder kaart


Een nieuw begin, geen herstart#

Na de breuk uit Genesis 3 gaat het leven verder. Mensen bouwen steden. Maken plannen. Zoeken veiligheid.

Maar de breuk werkt door. Relaties verharden. Macht concentreert zich. Vertrouwen raakt versnipperd.

God grijpt niet in met geweld. Hij corrigeert niet van bovenaf.

Hij begint opnieuw, maar niet door opnieuw te scheppen.

Hij begint klein.


Eén mens, geen verklaring#

Abram verschijnt plots in het verhaal. Zonder introductie. Zonder achtergrond.

En God spreekt.

“Ga uit je land, uit je familiekring en het huis van je vader, naar het land dat Ik je wijzen zal.”
– Genesis 12:1

Er wordt niets uitgelegd. Geen reden gegeven. Geen einddoel geschetst.

Alleen een roep.

Dat is opvallend. En ook ongemakkelijk.


Geroepen vóór begrip#

Wat Abram krijgt, is geen plan. Geen kaart. Geen tijdlijn.

Hij krijgt een belofte.

“Ik zal je tot een groot volk maken… en in jou zullen alle volken van de aarde gezegend worden.”

Abram weet niet:

  • hoe
  • wanneer
  • waardoor

Hij weet allen: wie roept.

Dat is een fundamenteel verschil.

Geloof begint hier niet bij zekerheid, maar bij vertrouwen.


Wat God belooft (en wat niet)#

God belooft geen comfortabel leven. Geen bescherming tegen falen. Geen snelle vervulling.

Hij belooft:

  • aanwezigheid
  • richting
  • toekomst die verder reikt dan Abram zelf

Abram wordt niet geroepen om alles te begrijpen maar om te gaan.


Abraham als mens#

Abram is geen held zonder twijfel.

Hij:

  • aarzelt
  • maakt omwegen
  • liegt uit angst
  • probeert Gods belofte zelf te regelen

Dat maakt hem geen slecht voorbeeld. Het maakt hem mens.

Wat mij raakt:
God verbreekt de relatie niet wanneer Abram tekortschiet.

De belofte blijft staan, zelfs wanneer Abram wankelt.


Waarom een familie#

God werkt zijn belofte niet uit via systemen, maar via een familie.

Met alles wat daarbij hoort:

  • generaties
  • wachten
  • misverstanden
  • herhaling

Belofte blijkt iets dat tijd nodig heeft.

En misschien is dat precies de bedoeling.


Wat dit mij leerde#

Dit hoofdstuk heeft mij geleerd dat geloof zelden begint bij weten.

Het begint bij gehoor geven. Bij een stap zetten zonder overzicht.

Ik heb vaak gedacht dat ik eerst moest begrijpen voor ik kon vertrouwen.

Abram leert mij het omgekeerde.


De richting van het verhaal#

Met Abraham verandert het tempo van het verhaal.

Niet alles gebeurt tegelijk. Niet alles wordt opgelost.

Maar er is richting.

God bindt Zich aan mensen. Aan tijd. Aan geschiedenis.

En dat maakt alles wat volgt mogelijk.